Ligota Wielka

Ligota Wielka Groß Ellguth

Ligota Wielka – duża wieś leśnołanowa tzw. „łańcuchówka” położona na północno-wschodnich zboczach Wzgórz Krzyżowych, wzdłuż potoku Krasawy, otoczona lasami. 



Miejscowość ta wzmiankowana była już w 1371 r. pod nazwą Elgot. Późniejsza nazwa miejscowości to Groß Ellguth. Polska nazwa Logota Wielka (od 1947 r.) wywodzi się od prawniczego terminu używanego 
w średniowieczu. Lgota, ligota to staropolskie postaci tego samego wyrazu, które często były używane 
w funkcji nazw miejscowych, gdyż oznaczały osadę świeżo założoną i wolną od danin (późniejszy termin wolnizna). Miejscowość taka pełniła wówczas funkcje dzisiejszych specjalnych stref ekonomicznych2. 
W 1572 r. właścicielką wioski była Pani von Niemitz. Ligota Wielka była wówczas rozwijającym się.
prężnie majątkiem. Znajdował się tu pałac, dwa folwarki, szkoła, ewangelicka kaplica, młyn wodny 
i wiatrak. Osada liczyła wtedy ok. 410 mieszkańców, wszyscy byli wyznania ewangelickiego. 



Następnie jako właścicieli dóbr wzmiankowano w : 1626 r . r odzinę von Mühlheim, 1684 r. – von Borka, 1719 r. – von Schweinchen. W 1729 r. miejscowość nabyła rodzina von Sandraczky-Sandraschütz. 



Ostatnim właścicielem z tego rodu był Ernst Julius von Seidlitz-Sandreczki, który wymieniany był jeszcze 
w 1930 r. 
W 1785 r. majątek wchodził w skład majoratu Bielawa, powstałego w 1778 r.


Źródło: „Gmina Łagiewniki – Przewodnik po miejscach obecnych i nieobecnych”.